Nooit meer nummer 16

maandag 30 mei 2011

Eerbetoon aan een legendarische Kemphaan; Theo Habraken

Naar aanleiding van een mooie serie foto's op de facebook van Rob Habraken (RONO-sport) kwam ik op dit stuk van Erwin Blatter uit het Eindhovens Dagblad van 11 oktober 2008 dat ik graag hier wil delen:

'Nooit meer nummer 16...'

Theo Habraken groeide bij het Eindhoven Kemphanen van de jaren zeventig uit tot één van de grootste spelers in de geschiedenis van het Nederlandse ijshockey.

Als eerbetoon aan de in 2004 overleden Eindhovenaar wordt morgenmiddag in het IJssportcentrum de Theo Habraken Businesslounge geopend.

'Welke sport komt bij je op de eerste plaats?', werd hem gevraagd. 'Voetbal', luidde het onverwachte antwoord. Theo Habraken wist best wat de vragensteller bedoelde, maar kiezen tussen rolhockey en ijshockey, dat kon hij niet. 

Habraken combineerde de twee sporten sinds hij in 1969 met ijshockey was begonnen. Dat ging altijd best, maar in het najaar van 1976 was het ineens een probleem. 'De seizoenen liepen altijd goed in elkaar over. Maar nu loopt het fout. Wat moet ik doen?', vroeg Habraken zich vertwijfeld af.

Een ingelaste zomerstop in het rolhockey zorgde ervoor dat de rolhockey- en ijshockeycompetitie elkaar deels overlapten. De op 19 juni 1951 geboren Eindhovenaar moest nu soms drie wedstrijden in één weekend spelen. Twee voor zijn ijshockeyploeg Eindhoven Kemphanen, één voor De Lichtstad, zijn rolhockeyteam. Toen Habraken aangaf vanwege rolhockeyactiviteiten in het buitenland niet in alle wedstrijden van Kemphanen te kunnen uitkomen, leidde dat tot een breuk met de ijshockeyploeg. Voorzitter Jos de Haan zette zijn sterspeler zonder pardon uit de selectie. Habraken was furieus. 'Zolang ik contributie betaal, heb ik het recht om te trainen', foeterde hij. 'Ik heb me al zeven jaar ingezet voor de vereniging. Ik pik het niet op deze manier te worden bedankt'.

Het bestuur was onvermurwbaar en ging verder zonder Habraken. Maar al gauw bleek het gemis van de aanvaller met nummer zestien te groot. In de slotfase van de competitie werd hij van lieverlee weer in de selectie opgenomen. Want de 'Blonde Tulp', een bijnaam die Habraken had overgehouden aan zijn tijd als rolhockeyprof in Italië, was een speler die overal en altijd het verschil maakte. Niet voor niets was hij in 1974 de eerste Nederlander die als tweededivisiespeler in de nationale ijshockeyselectie werd opgenomen. Habraken koppelde snelheid aan een verbluffende techniek.

Een jaloersmakende combinatie waarvoor hij in het rolhockey al op jonge leeftijd de basis had gelegd. 'Maar ijshockey is veel leuker, sneller, gevarieerder en er zit veel meer in dan in rolhockey. Hoe graag ik dat in de zomermaanden ook doe', liet hij zich eens ontvallen.

Desalniettemin bleef zijn liefde voor rolhockey zijn ijshockeycarrière parten spelen. Nog geen jaar na zijn schorsing in 1976 werd hij opnieuw uit de selectie gezet. Habraken, die met zijn vader en broer een sportwinkel runde op de kunstijsbaan, had de teamleiding gezegd voor een sportbeurs naar Frankfurt te moeten. In werkelijkheid maakte hij van de gelegenheid gebruik om te rolhockeyen. De schorsing van Kemphanens publieksfavoriet was deze keer van korte duur. Al na een paar weken werd hij met zijn ploeg herenigd. 

Een seizoen later verruilde hij Eindhoven Kemphanen voor Den Bosch. Lang zou dat avontuur overigens niet duren. In het najaar van 1981 keerde Habraken alweer terugbij Kemphanen. Zij het voor één jaar, zo bleek achteraf, want aan het eind van dat seizoen zette hij een punt achter zijn ijshockeycarrière. Hij wilde zich weer volledig richten op het rolhockey. 

In maart 1997, tien jaar nadat hij ook met rolhockey was gestopt, sloeg het noodlot toe bij de flamboyante Eindhovenaar: Habraken raakte verlamd door drie herseninfarcten. Als gevolg daarvan overleed hij op 22 maart 2004.

Met nummer zestien zal bij Kemphanen nooit meer worden gespeeld.

 

AddThis Social Bookmark Button
 

Reacties 

 
-1 #11 Erwin Willemsen 13-02-2021 14:12
Theo trainde mij en mijn broers, back in the days bij de Kemphanen. In het ziekenhuis zag ik hem voor de laatste keer. Hij was onze icoon. Ongelooflijk talent had hij. Veel inzicht.
Citeer
 
 
0 #10 George Reijnders 17-08-2019 19:21
Theo was onze Messi on ice. Alleen explosiever en sneller. Altijd doelgericht en scorend uit iedere positie. Een geweldige kerel met humor en een brede lach. Een echte team player, op en naast het ijs. Een genoegen om met hem geijshockeyd te hebben en samen Nederlands kampioen te worden. George Reijnders
Citeer
 
 
+1 #9 Alex van der Burg 28-03-2017 16:22
Ik heb vele Jaren met Theo gespeeld bij de Kemphanen. Hij was een goede vriend en levensgenieter. Hij was een "shining star" waar vele van ons hebben meegenoten. Ik heb een blijvend herrinering van Theo, namelijk een litteken op mijn voorhoofd waar hij met zijn harde schot mijn masker door mijn huid drukte. Hij had bij mij op meer dan een manier een blyvend indruk gemaakt.
Citeer
 
 
+1 #8 Michellouwers 24-03-2017 23:12
Ik heb theo meegemaakt bij lct , met hem naar parijs cherise pontoise . Geweldig feest daar om 6 uur aan komen kakken inbhet hotel en om 9 uur op de baan . Verschrikkelijk schot had hij getuige mijn 2 gebroken midden voets beentjes , de man met de playboy bunny op zijn kont theo denk nog vaak aan je unne uniek gekehuis was je kmis je
Citeer
 
 
0 #7 Jess Willemsen 24-03-2017 14:11
Ben met Theo opgegroeid was een hele goede vriend van mijn vader. Heeft mij leren schaatsen.
Samen met veel van mijn team genoten.
Super vent altijd aardig.
Een heel gemis voor velen.
Citeer
 
 
+1 #6 Nico van galen last 24-03-2017 12:26
Geweldige ketel, toen ik uit Friesland bij kemphanen ging spelen en op de ijsbaan ging werken, was hij mijn maat op de ijsbaan om vele zaken met elkaar te bespreken. Later bij LCT ijshockeyen team vele di avonden naar de bonzo....wat hebben we gelachen. Dierbare herinneringen .....een hoogtepunt was dat we samen in de zaak op ee. Uitgestorven ijsbaan de hele dag naar de Elfstedentocht hebben gekeken samen met zijn broer....helaas zijn ze er beide niet meer ....
Citeer
 
 
+2 #5 Edwin Saasen 10-10-2015 07:58
In drie woorden
EEN PRACHTIG MENS
XXXXX
Citeer
 
 
+3 #4 Mathi 03-07-2011 10:22
Deze blonde tulp,was buiten een sportief man ook: een goede vriend, groot EGO, onvoorspelbaar, kritisch,zelfve rzekerd, humorvol,kort verliefd,drang naar vrijheid,snelle auto's, motor,zakelijk,
prachtige vader, een cocopellie.
Citeer
 
 
+7 #3 Rob W 31-05-2011 14:17
Niet alleen als speler was Theo opmerkelijk maar ook als mens een prachtig iemens om mee om te gaan.Kemphanen en Theo zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden.
Citeer
 
 
+6 #2 M Gommans 31-05-2011 12:07
Heb hem zelf in die tijd nog zien spelen, was inderijd een prachtige ijshockeyer. Kende hem ook een beetje persoonlijk, zat nog bij mij op school op de MULO.
Citeer
 

Disclaimer

Internet

Gepubliceerde informatie op internet (www.kemphanenfan.nl) is uitsluitend bedoeld ter inzage. Er berust copyright van Kemphanenfan.nl op alle documenten van de vernoemde webpagina's.

Zonder nadrukkelijke toestemming van Kemphanenfan.nl is het doorgeven en gebruiken van deze informatie voor andere dan niet-commerciële doeleinden nadrukkelijk verboden.

Copyright en correspondentieadres

www.kemphanenfan.nl
E-mail: info@kemphanenfan.nl